Drie dagen lang naar een festival. Een minivakantie was het. De hele dag buiten, kamperen, enorm veel te zien en beleven. En, net als bij vakantie: het fijne moment van thuiskomen.

Het huis ruikt zo nieuw – naar hout, naar Ikea. Ook al wonen we er al ruim vier jaar. Het lijkt zo gigantisch groot, na de dagen dat het dak boven ons hoofd ons belette om rechtop te staan.

Mooie hotelkamer hoor, denk ik als ik onze slaapkamer binnenloop. Hup, de ramen open. Zonlicht schijnt door het dakraam. Alle stoffige kleren in de was, ik kan niet wachten om ze straks weer kraakvers aan te kunnen trekken.

Het was heerlijk, de dagen weg. Maar ik heb ook weer zin in het normale leven. Alle indrukken verwerken, aan de slag met de inspiratie die ik heb opgedaan. En, ook heel fijn na drie dagen de hele dag samen te zijn geweest: samen thuiskomen. Geen afscheid hoeven nemen.

Hoewel mijn lief vrijwel direct na thuiskomst naar zijn werk moest. Maar geen probleem hoor, hoogste tijd om het hotelbed te testen. Binnen een minuut was ik vertrokken.