Ingeblog.nl

Weblog van Ingeborg

Winter

Hoewel ik reikhalzend uitkijk naar het voorjaar, kan ik me ook wel vermaken met het winterweer. Mits het zich in milde vorm manifesteert. Zoals vandaag, toen de straat bezaaid lag met hagelkorreltjes, die neervielen, opsprongen, vrolijk van mijn paraplu afketsten. Net popcorn.

Of toen ik gisteren door het donker naar huis fietste. Kleine regendruppels bleven als diamanten speldenknopjes op mijn wollen jas liggen. Fonkelend in het licht van de lantarens. De zwarte, glanzende straat gleed weg onder mijn wielen. Het was niet laat, maar het voelde verlaten. Op een goede manier.

Donkere dagen, die het licht dat er wél is extra bijzonder maken. De zon die even tevoorschijn komt, grillige schaduwen op een muur werpt, tot de lucht terugkeert naar grijs en zich opmaakt voor een volgende bui.

IMAG4916_1

In de tropen zou je ze vast missen, de seizoenen. Het eerste lentezonnetje, de diepe kleuren van de herfst. Hoewel de afgelopen herfst wat aan me is voorbijgegaan. Was-ie niet zo uitgesproken of ging ik zelf te weinig naar buiten – doordeweeks tussen vier muren, in het weekend vaak andere dingen te doen?

Terwijl ik toch weinig zo fijn vind als eropuit trekken, de natuur in, paddestoelen spotten enzo. Dat zou ik dus vaker moeten doen. Maar voor nu duik ik eerst mijn warme, wollige bedje in. Welterusten, winterwereld.

2 Comments

  1. Werkelijk heel mooi geschreven. Nog even genieten voor mij op het einde van de poëzieweek.
    Groet,
    Marianne je tante uit het Zuiden.

Geef een reactie

Your email address will not be published.

*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

© 2017 Ingeblog.nl

Theme by Anders NorenUp ↑